تجارتها و آنچه به آن نيازمندند رها مىكردند ، به اين جهت خداوند ربا را حرام فرمود تا مردم با تنفّر از حرام به حلال و دادوستدها و خريدوفروش رو آورند ، پس مىماند اينكه ميان خودبجاى رباقرض الحسنه بدهند . « 1 » 80 - « مفضّل بن عمر » مىگويد امام صادق عليه السلام فرمود : كسىكه خود را اجير ديگرى سازد جلوى روزى خود را گرفته است . 81 - و در روايتى ديگر فرمود : و چگونه جلوى روزى خود را نگرفته باشد در حالى كه آنچه در آن كار نصيبش شود متعلق به كسى است كه او را استخدام كرده است . « 2 » 82 - « عمّار ساباطى » مىگويد به امام صادق عرض كردم : مردى تجارت مىكند ، آيا اگر خود را اجير ديگرى سازد آنچه در تجارت نصيبش شود به خودش داده مىشود ؟ فرمود : خود را اجير ديگرى نسازد ، بلكه از خدا روزى بخواهد و تجارت كند ، زيرا اگر اجير شود جلوى روزى خود را گرفته است . « 3 » اين روايات به راهى كه سودش بيشتر است تشويق و ارشاد مىفرمايد ، و آن تجارت و استقلال در كار است ، به خلاف استخدام شدن كه آنچه در ازاء كارش مىگيرد معمولا مساوى با مقدارى از كار اوست ، با آنكه بازده و حاصل كار را او بوجود

--> ( 1 ) - وسائل 12 / 424 به نقل از « فقيه » و « علل الشرايع » ( در علل الشرايع به جاى « فيبقىپس مىماند اينكه‌فيتصل‌پس مىرسد به اينكه » ذكر شده است ) . ( 2 ) - وسائل 12 / 175 به نقل از « كافى » و « فقيه » . ( 3 ) - وسائل 12 / 176 به نقل از « كافى » و « فقيه » و « تهذيب » و « استبصار » .